Uitspraak AT van 18 juni 2026 (26/85 AT)

Uitspraak AT van 18 juni 2026 (26/85 AT)

Samenvatting

Arbeidsdeskundige heeft klaagster niet voorafgaand aan eerste gesprek expliciet medegedeeld dat zij het arbeidsdeskundig onderzoek zou uitvoeren. Wel bij aanvang eerste gesprek informatie verstrekt over haar hoedanigheid en haar opdracht. Regelmatig verrichten van onderzoeken voor dezelfde opdrachtgever betekent niet zonder meer dat de arbeidsdeskundige geen onafhankelijk onderzoek heeft uitgevoerd. Subjectieve gevoelens van ongemak volstaan niet. Bovendien heeft arbeidsdeskundige juist aanvullend tijd besteed aan bespreken ‘vervelende nasmaak’ die klaagster na afloop van gesprek met werkgever kenbaar had gemaakt. Concept-rapport met 5 dagen responstijd aan partijen. Reacties beide partijen gegeven en verwerkt. Definitief rapport. Niet nogmaals gelegenheid tot geven reactie daarop. Ongegrond.

Trefwoorden

Re-integratie, concept-rapport

Artikelen Gedragscode SRA

2, 5

Uitspraak van 18 juni 2026 (zaaknummer 26/85 AT)

Uitspraak van het Arbeidsdeskundig Tuchtcollege SRA, hierna te noemen: “het Tuchtcollege”, op de klacht van:

“klaagster”,

tegen

“verweerster”, Register-Arbeidsdeskundige, gemachtigde: mr. P. Willems

1. Procesverloop

1.1. Op 30 september 2025 heeft klaagster een klacht over de handelwijze van verweerster ingediend bij het secretariaat SRA.

1.2. Bij brief van 27 november 2025 is door verweerster op de klacht gereageerd.

1.3. De Arbeidsdeskundig Ombudsman heeft op 19 december 2025 aan het secretariaat SRA laten weten, dat de behandeling van de klacht niet vruchtbaar is gebleken en aan klaagster is meegedeeld dat zij haar klacht aan het Tuchtcollege kan voorleggen.

1.4. Klaagster heeft tijdig aan het secretariaat SRA laten weten dat de klacht aan het Tuchtcollege dient te worden voorgelegd.

1.5. De mondelinge behandeling van de klacht door het Tuchtcollege vond plaats op 7 mei 2026. Ter zitting is klaagster verschenen, vergezeld door haar zwager. Verweerster is ook ter zitting verschenen, vergezeld van haar gemachtigde. Klaagster en verweerster hebben ter zitting hun standpunten toegelicht en vragen van het Tuchtcollege beantwoord.

1.6. Het Tuchtcollege heeft aan het eind van de zitting aan klaagster en verweerster meegedeeld dat het onderzoek is gesloten en uitspraak zal worden gedaan.

2. Feiten

2.1. Voor de beoordeling van de klacht wordt, gelet op de stukken en hetgeen ter zitting is verklaard, door het Tuchtcollege van de volgende feiten uitgegaan.

2.2. Klaagster is sinds 1 februari 2007 in dienst bij haar werkgever. Nadat zij op 2 februari 2024 is uitgevallen is klaagster in september 2024 gestart met de re-integratie.

2.3. De re-integratie stagneerde in oktober 2024, waarop mediation is gestart, zonder dat deze mediation tot een uitkomst heeft geleid.

2.4. Verweerster heeft daarop in opdracht van haar werkgever een arbeidsdeskundig onderzoek uitgevoerd. Als gevolg van een medische verhindering van een collega van verweerster vond een eerste ingeplande afspraak op 20 maart 2025 plaats. Verweerster heeft op 26 maart 2025 in het kader van het arbeidsdeskundig onderzoek een individueel gesprek met de werkgever gevoerd en een individueel gesprek met klaagster. Er vond die dag tevens een driegesprek plaats met de werkgever van klaagster. Tijdens dit driegesprek was de werkgever door zijn beide eigenaren vertegenwoordigd.

2.5. Op 1 april 2025 heeft verweerster haar conceptrapportage opgeleverd. Zowel de werkgever als klaagster hebben (op respectievelijk 6 en 7 april 2025) hun commentaar op de conceptrapportage aan verweerster gezonden. Verweerster heeft aan de werkgever en aan klaagster laten weten welke wijzigingen zij wel en niet heeft verwerkt in de conceptrapportage en dit toegelicht.

2.6. Op 8 april 2025 heeft verweerster bij aanvang van de werkdag haar definitieve rapportage aan de werkgever en aan klaagster gezonden, waarbij zij aangaf de opdracht met die oplevering te hebben afgerond.

2.7. Klaagster heeft op 8 april 2025 in de middag een e-mail aan verweerster gezonden met aanvullende wijzigingen. Verweerster heeft per e-mail van 16 april 2025 aan klaagster laten weten dat zij geen wijzigingen meer kan aanbrengen in haar definitieve rapportage.

3. De klachten

3.1. De klacht over de handelwijze van verweerster ten aanzien van het door haar uitgevoerde arbeidsdeskundig onderzoek houdt, puntsgewijs en kort samengevat in, dat verweerster in strijd heeft gehandeld met de Gedragscode SRA 2023 doordat volgens klaagster:

a) verweerster geen toestemming heeft gegeven om een begeleider mee te nemen naar het gesprek met verweerster;

b) aan klaagster niet vooraf is kenbaar gemaakt wie het onderzoek zou uitvoeren;

c) bij klaagster de indruk ontstond dat verweerster klaagsters werkgever kende en dat dit tot een ongelijke gesprekssfeer heeft geleid;

d) klaagster de indruk heeft gekregen dat verweerster klaagster te vaak heeft gewezen op het door klaagster te tonen initiatief bij de re-integratie;

e) verweerster onjuiste organisatorische gegevens heeft opgenomen in haar rapportage en heeft geweigerd deze wijzigingen nog door te voeren.

3.2. Verweerster heeft volgens klaagster aldus gebrek aan onafhankelijkheid, transparantie en autonomie getoond, en onjuiste feitelijkheden in het rapport opgenomen.

4. Het verweer

4.1. Verweerster voert verweer. Daar wordt, voor zover nodig, in het hiernavolgende op ingegaan.

5. De werkwijze van het Tuchtcollege

5.1. Op grond van artikel 11.2 van het Tuchtreglement SRA toetst het Tuchtcollege een klacht aan de Statuten, Reglementen en/of de Gedragsregels van de SRA (Gedragscode SRA 2023) en de daaruit voortvloeiende jurisprudentie.

5.2. Volgens artikel 1 van het Tuchtreglement SRA is een klacht een “blijk van onvrede die betrekking heeft op een gedraging van een arbeidsdeskundige in die hoedanigheid”.

5.3. Het Tuchtcollege oordeelt uitsluitend over het gedrag van een arbeidsdeskundige. Bij de beoordeling van het handelen van de arbeidsdeskundige gaat het niet om wat er achteraf gezien allemaal meer of anders had gekund of gemoeten. Door het Tuchtcollege wordt uitsluitend de vraag beantwoord of gezegd kan worden dat verweerster met het gedrag waarover wordt geklaagd, is gebleven binnen hetgeen ten tijde van het klachtwaardig geacht handelen binnen de beroepsgroep van arbeidsdeskundigen ter zake als norm was aanvaard. Het Tuchtcollege toetst de inhoud van het werk en de inhoudelijke conclusies van verweerster slechts marginaal aan de hand van de vraag of verweerster in redelijkheid tot haar conclusies heeft kunnen komen. De eventuele gevolgen van de handelwijze van verweerster laat het Tuchtcollege ook buiten beschouwing.

5.4. Ter voorlichting van klaagster geeft het Tuchtcollege in dit geval verder aan, dat het Tuchtcollege dus geen oordeel geeft over het ziekteverzuim van klaagster, de re-integratie-inspanningen van de werkgever of de bevindingen met betrekking tot klaagsters eigen re-integratie-inspanningen. In dit geval beoordeelt het Tuchtcollege de handelwijze van verweerster bij het door haar in maart en april 2025 uitgevoerde arbeidsdeskundig onderzoek en de daaruit volgende rapportage.

6. De overwegingen van het Tuchtcollege

6.1. Op grond van de genoemde feiten en hetgeen klaagster en verweerster hebben aangevoerd overweegt en oordeelt het Tuchtcollege ter zake van de handelwijze van verweerster bij het uitvoeren van haar arbeidsdeskundig onderzoek als volgt.

Ontvankelijkheid

6.2. Tijdens de mondelinge behandeling heeft klaagster herhaald en desgevraagd benadrukt dat zij haar klacht heeft ingediend tegen verweerster ter bescherming van het algemeen belang. Het Tuchtcollege ziet zich op grond van deze stelling van klaagster voor de vraag gesteld of en in hoeverre deze uitlatingen van klaagster in de weg staan aan de ontvankelijkheid van haar klacht.

6.3. Het Tuchtcollege overweegt dat ook in het niet-wettelijk geregelde tuchtrecht voor Register-arbeidsdeskundige het adagium ‘geen belang, geen actie’ geldt, dat een fundamenteel beginsel vormt in het Nederlandse procesrecht. Dit beginsel is neergelegd in artikel 2.4 van het Tuchtreglement, waaruit volgt dat de klacht dient te zijn ingediend door een cliënt of opdrachtgever.

6.4. Aangezien klaagster een cliënt was van verweerster moet zij worden geacht een eigen rechtstreeks belang te hebben bij haar klacht. Dat klaagster mogelijk anders heeft verklaard tijdens de mondelinge behandeling maakt dit niet anders. Het Tuchtcollege betrekt daarbij dat verweerster evenmin in haar verweerschrift een beroep heeft gedaan op niet-ontvankelijkheid van klaagster.

6.5. Klaagster kan mitsdien worden ontvangen in haar klacht tegen verweerster.

Klachtonderdeel a

6.6. Naar het Tuchtcollege is gebleken zou in eerste instantie een gesprek plaatsvinden met klaagster op 20 maart 2025. Klaagster heeft met het oog op die bespreking verzocht om een begeleider mee te mogen nemen. Nadat het gesprek was verplaatst naar 26 maart 2025, heeft de werkgever van klaagster bepaald dat een begeleider uitsluitend zou worden toegelaten indien het gesprek op de praktijklocatie zou plaatsvinden.

6.7. Verweerster heeft onweersproken betwist dat zij als arbeidsdeskundige geen toestemming zou hebben gegeven voor het meenemen van een begeleider naar de afspraak. Van de door de werkgever van klaagster gestelde voorwaarde kan verweerster als zodanig naar het oordeel van het Tuchtcollege geen persoonlijk verwijt worden gemaakt. Dit klachtonderdeel is dan ook ongegrond.

6.8. Ter voorlichting van de beroepsgroep wijst het Tuchtcollege in een overweging ten overvloede nog op het volgende. Het doen van een arbeidsdeskundig onderzoek in een context als die in onderhavige zaak met voor de arbeidsdeskundige invoelbare spanningen en emoties en een voorgeschiedenis met een contactverbod voor de werkgever vanuit de bedrijfsarts, vraagt een hoge mate van zorgvuldigheid van de arbeidsdeskundige. In een dergelijke situatie, waarin de werkneemster in dit geval in gesprek moest gaan met feitelijk twee werkgevers, zal een arbeidsdeskundige het evenwicht tijdens het gesprek in het oog moeten houden en in voorkomend geval de werkneemster in de gelegenheid stellen een vertrouwenspersoon (‘begeleider’) mee te nemen naar het gesprek.

Klachtonderdeel b

6.9. Het Tuchtcollege stelt vast dat aan klaagster niet voorafgaand aan het eerste gesprek expliciet is medegedeeld dat het arbeidsdeskundig onderzoek door verweerster zou worden uitgevoerd. Verweerster heeft wel bij aanvang van het eerste gesprek aan klaagster informatie verstrekt over haar hoedanigheid en haar opdracht. Verweerster heeft aldus niet in strijd gehandeld met haar informatieplicht als bedoeld gedragsregel 5, eerste lid. Dat aan klaagster voorafgaand aan het onderzoek niet de naam van verweerster als behandelend arbeidsdeskundige is uitdrukkelijk gemeld doet daaraan niet af.

6.10. Op grond hiervan ziet het Tuchtcollege geen grond om dit klachtonderdeel gegrond te verklaren.

Klachtonderdeel c

6.11. In gedragsregel 2 van de Gedragscode SRA 2023 is, kort samengevat, vastgelegd, dat de arbeidsdeskundige zijn opdracht en onderzoek objectief en onpartijdig uitvoert.

6.12. Bij de beoordeling van dit klachtonderdeel betreft het Tuchtcollege het uitgangspunt dat is neergelegd in eerdere tuchtrechtspraak (zie CAT 23 juni 2023, CAT 23-31), en dat inhoudt dat het regelmatig verrichten van onderzoeken voor dezelfde opdrachtgever niet zonder meer meebrengt dat de arbeidsdeskundige geen onafhankelijk onderzoek heeft uitgevoerd.

6.13. Voor het verwijt zoals dit aan verweerster onder dit klachtonderdeel wordt gemaakt, ligt het op de weg van klaagster om concrete feiten en omstandigheden aan te dragen waaruit blijkt dat geen sprake is geweest van een onafhankelijk onderzoek. Naar het oordeel van het Tuchtcollege zijn door klaagster onvoldoende feiten en omstandigheid aangevoerd op grond waarvan geoordeeld kan worden dat verweerster bij haar handelwijze en bejegening niet onafhankelijk was. Subjectieve gevoelens van ongemak volstaan daartoe niet.

6.14. Het Tuchtcollege betrekt bij de beoordeling voorts dat verweerster juist aanvullend tijd heeft besteed aan het bespreken met klaagster van de ‘vervelende nasmaak’ zoals klaagster die na afloop van het gesprek met de werkgever had kenbaar gemaakt.

6.15. Gelet hierop is dit klachtonderdeel naar het oordeel van het Tuchtcollege ongegrond.

Klachtonderdeel d

6.16. Het Tuchtcollege heeft uit de processtukken en hetgeen door partijen ter zitting is aangevoerd niet kunnen afleiden dat verweerster louter en eenzijdig de nadruk heeft gelegd op de verantwoordelijkheid van klaagster met betrekking tot het verloop van de re-integratie.

6.17. Verweerster heeft onweersproken naar voren gebracht dat zij ook de werkgever heeft gewezen op diens verantwoordelijkheid. Het Tuchtcollege komt tot de slotsom dat een verwijt dat verweerster de nadruk heeft gelegd om het aandeel van klaagster in de re-integratie geen steun vindt in de feiten, zodat dit klachtonderdeel ongegrond is.

Klachtonderdeel e

6.18. Het Tuchtcollege constateert dat verweerster haar conceptrapportage heeft gedeeld met zowel de werkgever als met klaagster en aan beiden de gelegenheid heeft geboden om inhoudelijk op deze conceptrapportage te reageren, met een responstijd van vijf werkdagen. Zowel de werkgever als klaagster hebben van deze gelegenheid gebruikgemaakt.

6.19. Dat klaagster zich voor een tweede maal met wijzigingen bij verweerster meldde, nadat de rapportage was afgerond, kan naar er naar het oordeel van het Tuchtcollege onder de gegeven omstandigheden niet toe leiden dat aan verweerster tuchtrechtelijk een verwijt valt te maken omdat zij deze laatste wijzigingen niet heeft willen verwerken in de reeds definitieve rapportage.

6.20. Het Tuchtcollege neemt daarbij in ogenschouw dat de door klaagster gewraakte organisatorische gegevens reeds in het conceptrapport – en daarmee ter controle aan klaagster aangeboden – waren opgenomen. Verweerster heeft op de juistheid van die gegevens, die waren verstrekt door de werkgever, mogen afgaan. Tot slot heeft verweerster aan zowel de werkgever als aan klaagster schriftelijk en gemotiveerd teruggekoppeld welke wijzigingen zij zou overnemen in de definitieve rapportage. Het Tuchtcollege is van oordeel dat verweerster met haar aanpak in voldoende mate de zorgvuldigheid heeft betracht die van haar mag worden verwacht.

6.21. Ook dit klachtonderdeel is naar het oordeel van het Tuchtcollege ongegrond.

7. Slotsom

7.1. Op basis van het vorenstaande concludeert het Tuchtcollege dat de klacht van klaagster in al zijn onderdelen ongegrond is. Het Tuchtcollege komt daarmee tot de slotsom dat de klacht ongegrond is.

Beslissing

Het Tuchtcollege verklaart de door klaagster ingediende klacht ongegrond.

Aldus gegeven op 18 juni 2026 door:

mr. dr. R. Sanders, voorzitter

J.E.A. Hoefnagels, lid

drs. J.L.S. Lussing-van der Pol, lid